Το ΕΛΙΟΣ παρουσιάζει τις νέες κατευθυντήριες γραμμές για τη διάγνωση & αντιμετώπιση της Οστεοπόρωσης στην Ελλάδα για το έτος 2017. Στη παρούσα έκδοση γίνεται µια κριτική προσέγγιση των νεότερων διαγνωστικών µεθόδων για τις διαταραχές του οστικού µεταβολισµού συζητούνται οι αλλαγές της θεραπευτικής στρατηγικής και παρουσιάζονται τα νεότερα δεδοµένα για την αποτελεσµατικότητα και ασφάλεια των φαρµάκων που δρουν στο σκελετό, όπως επίσης και για τους διατροφικούς παράγοντες και το ρόλο της άσκησης.

Το Ελληνικό Ίδρυµα Οστεοπόρωσης στις αρχές του 2018 παρουσίασε τις νέες κατευθυντήριες γραµµές για την αντιµετώπιση της Οστεοπόρωσης στην Ελλάδα. Τα τελευταία όµως χρόνια και ιδιαίτερα το 2018 υπήρξε ένας καταιγισµός µελετών, συστηµατικών ανασκοπήσεων και µετα-αναλύσεων σχετικά µε το ρόλο του ασβεστίου και ιδιαίτερα της βιταµίνης D για την σκελετική και εξωσκελετική υγεία του ανθρώπου. Με αυτά τα δεδοµένα αποφασίσαµε να αναθέσουµε σε έγκριτους και πεπειραµένους συναδέλφους να παρουσιάσουν εισηγήσεις για την επίδραση του ασβεστίου και της βιταµίνης D στο σκελετό, µύες, κύηση-γαλουχία, νεφρική νόσο, εξωσκελετικά, καθώς, επίσης και τις µεθόδους προσδιορισµού της D.

Η µακράν συχνότερη χειρουργική ορθοπαιδική πράξη είναι η τοποθέτηση υλικών – εµφυτευµάτων είτε για την αντικατάσταση κατεστραµµένων αρθρώσεων (προθέσεις-αρθροπλαστικές) είτε για την οστεοσύνθεση καταγµάτων είτε για την επίτευξη αρθροδέσεων (πλάκες, βίδες, ήλοι). Σε κάθε περίπτωση η επιτυχία της εγχείρησης εξαρτάται πρωταρχικά από την πολύπλοκη διαδικασία της ενσωµάτωσης που είναι ανάλογη εκείνης της πώρωσης των καταγµάτων και της συνένωσης των νεκρών υλικών µε τον ζώντα ιστό, τα οστά. Η διαδικασία αυτή που πετυχηµένα ονοµάζεται οστεοενσωµάτωση είναι υψίστης σηµασίας για την άµεση και µακροχρόνια επιτυχία της χειρουργικής πράξης.

Η αιφνίδια απώλεια κινητικής λειτουργίας σε τµήµατα του νωτιαίου µυελού, οδηγεί σε ακινητοποίηση και περιπλέκεται από οστική διαταραχή και κατάγµατα κάτω από το επίπεδο της βλάβης. Παρά τον αυξηµένο αριθµό παραγόντων κινδύνου σε αυτούς τους πληθυσµούς δεν υπάρχουν κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά µε τις µετρήσεις οστικής πυκνότητας και επιπλέον δεν υφίσταται ουσιαστικά σύστηµα κατάταξης ανάλογο µε αυτό των µετεµµηνοπαυσιακών γυναικών. Στη διεθνή βιβλιογραφία οι ασθενείς αυτοί κατατάσσονται σύµφωνα µε τα κριτήρια κατά WHO για τις µετεµµηνοπαυσιακές γυναίκες.

Η συµµετοχή των ποιοτικών µεταβολών του φλοιώδους οστού στην οστική αντοχή αποτελεί θέµα όχι µόνο εργαστηριακής, αλλά και κλινικής έρευνας την τελευταία δεκαπενταετία. Η κατανόηση τόσο των µεταβολών του φλοιώδους οστού σε οστεοπορωτικούς ασθενείς, όσο και η κλινική του σηµασία συµβάλλει στον καλύτερο σχεδιασµό θεραπειών για την πρόληψη των οστεοπορωτικών καταγµάτων, ιδίως του περιφερικού σκελετού.

Γεώργιος Λάμπρου

Αθήνα 2016

Η παρούσα μονογραφία ασχολείται με τη σημασία του οξειδωτικού στρες στις φυσιολογικές διεργασίες του μυοσκελετικού συστήματος καθώς, επίσης, και στην παθογένεση νοσημάτων που αφορούν στο σύστημα αυτό. Το θέμα έχει λάβει ιδιαίτερες διαστάσεις τις τελευταίες δεκαετίες με επέκταση σε προτάσεις εφαρμογών στην αντιμετώπιση μυοσκελετικών νοσημάτων.

Αντώνιος Πατρέλης, Εύα Κασσή

Αθήνα 2016

Τα τελευταία χρόνια υπάρχει ένα συνεχώς αυξανόμενο ενδιαφέρον για τη μελέτη του φυσιολογικού ρόλου του οστεοκυττάρου καθώς, επίσης, και για τις διαταραχές στη λειτουργία του.
Εκτός από το γενικό ενδιαφέρον σχετικά με το οστεοκύτταρο έχουν αναπτυχθεί έντονες προσπάθειες για την παρέμβαση στη λειτουργία του οστεοκυττάρου σε ειδικές παθολογικές καταστάσεις όπως είναι η αδυναμία του μυϊκού συστήματος και της νευρομυϊκής λειτουργίας.
Στην παρούσα μονογραφία του ΕΛΙΟΣ γίνεται προσπάθεια να εξηγηθούν οι νεότερες αντιλήψεις της λειτουργίας του οστεοκυττάρου και η συσχέτισή του με τη μηχανική φόρτιση των οστών.

Δημήτριος Πάλλης, Ιωάννης Τριανταφυλλόπουλος

Αθήνα 2016

Η παρούσα μονογραφία ασχολείται με ένα αρκετά συχνό νόσημα του σκελετού για το οποίο θεωρούμε ότι δεν έχει δοθεί μέχρι τώρα η δέουσα σημασία. Η διάχυτη ιδιοπαθής σκελετική υπερόστωση συνοδεύεται, κατά κανόνα, από θορυβώδη κλινικά ενοχλήματα ενώ σε πολλές περιπτώσεις οδηγείται σε λανθασμένους θεραπευτικούς χειρισμούς λόγω της εσφαλμένης διάγνωσης. Τόσο η ραχιαλγία όσο και η κύφωση της θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης που κατά κανόνα συνοδεύουν το νόσημα απαιτούν συνδυασμένη φαρμακευτική αλλά και μη φαρμακευτική αγωγή, θέματα που περιγράφονται στη μονογραφία αυτή.

Γεώργιος Π.Λυρίτης, Σταυρούλα Ρίζου

Αθήνα 2015

Τα Μεταβολικά Νοσήματα των Οστών παρουσιάζουν μία σημαντική διάδοση στους επιστήμονες των Βιοϊατρικών κλάδων καθώς επίσης και στους κλινικούς ιατρούς που ασχολούνται με το πεδίο αυτό. Από πολλά χρόνια έχει γίνει προσπάθεια ανεύρεσης και καθιέρωσης μίας ελληνικής ιατρικής ορολογίας η οποία να έχει στενότερη σχέση με τον ορισμό του ιατρικού όρου και να μην συγχέει την ξενόγλωσση με την ελληνική διατύπωση.

Δημήτριος Στεφανόπουλος, Σταυρούλα Ρίζου, Γεώργιος Π.Λυρίτης

Αθήνα 2012

Με ιδιαίτερη χαρά το ΕΛΙΟΣ παρουσιάζει το εγχειρίδιο χρήσης της ελληνικής έκδοσης του Αλγορίθμου του FRAX^® και ελπίζει ότι με τον τρόπο αυτό διευκολύνεται η σωστή εφαρμογή της διαγνωστικής και θεραπευτικής προσέγγισης της οστεοπόρωσης. Το πρόσφατο εκδοθέν πρωτόκολλο συνταγογράφησης της οστεοπόρωσης από τον ΕΟΦ αποδέχεται και συνιστά την χρήση του Ελληνικού FRAX^®.

Χ.Γ Μάνδρας, Β.Βαζαίου, Ε.Τέρπος, Θ.Καραχάλιος, Δ.Β.Παναγιωτάκος, Ε.Φούζα, Χ.Λιονής, Γ.Π.Λυρίτης, Σ.Τσιόδρας, Δ.Μητρόπουλος, Ι.Ν. Υφαντόπουλος

Αθήνα, 2011

Το εγχειρίδιο αυτό με ιδιαίτερη χαρά περιλαμβάνεται στη σειρά εκδόσεων “Μονογραφίες ΕΛΙΟΣ” και αποτελεί μια συνοπτική παρουσίαση των εισηγήσεων που έγιναν κατά τη διάρκεια του διήμερου Σεμιναρίου με τίτλο “Σχεδιασμός και Διεξαγωγή Κλινικών Μελετών” στην Αίγλη Ζαππείου στις 17 και 18 Δεκεμβρίου 2010.  

Αικατερίνη Σπυροπούλου

Εύα Κασσή

Αθήνα, 2011

Οι διαταραχές του μεταβολισμού των μετάλλων αποτελεί ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο στην κλινική αντιμετώπιση των παθήσεων του μυοσκελετικού συστήματος. Εκτός από τις γνωστές διαταραχές του μεταβολισμού του ασβεστίου, το μαγνήσιο, παρόλο που κυκλοφορεί σε μικρότερες ποσότητες, φαίνεται ότι παίζει ένα σημαντικό ρόλο στην ομοιοστασία των οστών, ενώ έχει πολλαπλές δράσεις και σε άλλες λειτουργίες του οργανισμού. Η παρούσα μονογραφία έρχεται να συμπληρώσει την υπάρχουσα ελληνική ιατρική βιβλιογραφία, προσφέροντας τις νεότερες εξελίξεις πάνω στην παθοφυσιολογία της οστικής νόσου και την θεραπεία των παθήσεων του μυοσκελετικού συστήματος.

Για να κατεβάσετε το pdf.πατήστε εδώ

Ισμήνη Α.Δοντά

Παύλος Π. Λελόβας

Αθήνα, 2011

Οι σημαντικότερες πρόοδοι στις ιατροβιολογικές επιστήμες έχουν βασισθεί σε πειραματικές μελέτες σε Ζωικά Πρότυπα. Στον τομέα των νοσημάτων του σκελετού και ειδικότερα στο σύνδρομο της Οστεοπόρωσης, η συμβολή των πειραματικών μελετών έχει παίξει καθοριστικό ρόλο στην κατανόηση της αιτιοπαθογένειας, της διάγνωσης αλλά και της αντιμετώπισής της. Υπήρχε ομολογουμένως ένα κενό στην Ελληνική Ιατρική Βιβλιογραφία πάνω στην μεθοδολογία της χρησιμοποίησης των Ζωικών Προτύπων για την έρευνα των παθήσεων του σκελετού και ειδικότερα της οστεοπόρωσης. Η παρούσα Μονογραφία θα βοηθήσει τους Έλληνες Συναδέλφους στην προσπάθειά τους να εκπληρώσουν τους ερευνητικούς τους σκοπούς με την εφαρμογή τους σε Ζωικά Πρότυπα.

Για να κατεβάσετε το pdf.πατήστε εδώ

Γεώργιος Μπάιλας

Εύα Κασσή

Αθήνα, 2010

Το θέμα που διαπραγματεύεται η Μονογραφία «Αυτοάνοσοι μηχανισμοί οστεοκλαστογένεσης» είναι εξαιρετικά επίκαιρο, και επιδιώκει να δώσει απαντήσεις σε πολλές μέχρι σήμερα αδιευκρίνιστες πλευρές των μηχανισμών γένεσης και λειτουργίας των οστικών κυττάρων. Η συγγραφή της Μονογραφίας αυτής αποδεικνύει το ενδιαφέρον του ΕΛΙΟΣ στην κατανόηση των μηχανισμών δράσης των οστικών κυττάρων, με θεωρητικές και πρακτικές εφαρμογές στην θεραπεία των Μεταβολικών Νοσημάτων των Οστών και ειδικότερα της Οστεοπόρωσης. Τα τελευταία χρόνια οι γνώσεις αυτές έχουν και πρακτικά αξιοποιηθεί με την χρήση νεότερων φαρμακευτικών προïόντων που δρουν σε διαφορετικούς στόχους π.χ. στο δίπολο RANK/RANKL/ OPG, στην σκληροστείνη, στην καθεψίνη κ.ο.κ. Ελπίζουμε ότι η προσπάθεια αυτή θα επισύρουν το ενδιαφέρον του επιστημονικού κόσμου της πατρίδας μας, και ότι έτσι θα διευκολυνθεί η ενδεικνυόμενη αλλά και η ορθολογιστική χρήση των φαρμακευτικών μέσων στην θεραπεία της Οστεοπόρωσης. Η επιπλέον συνεχώς επεκτεινόμενη εφαρμογή των γνώσεων (και των σχετιζόμενων φαρμάκων) στην πρόληψη και αντιμετώπιση των οστικών μεταστάσεων από σοβαρά κακοήθη νοσήματα π.χ. του μυελώματος, του καρκίνου του μαστού και του προστάτη ανοίγει νέους ορίζοντες για την βελτίωση της πρόγνωσης και επιβίωσης από τα νοσήματα αυτά.

Ελπίζουμε ότι και στο μέλλον το Ελληνικό Ίδρυμα Οστεοπόρωσης θα έχει την δυνατότητα να συμβάλλει ουσιαστικά στην συνεχιζόμενη Ιατρική Εκπαίδευση των Ελλήνων Ιατρών, άσχετα αν η προσπάθεια αυτή δεν έχει την συμπαράσταση του κρατικού φορέα που λογικά επιβάλλεται να είναι υπεύθυνο για την Υγεία των Πολιτών αλλά και την σωστή και ορθολογιστική χρήση των ιατρικών γνώσεων και των επιστημονικών εξελίξεων.

Για να κατεβάσετε το pdf.πατήστε εδώ