Οι ασθενείς με ΟΑ στο άκρο πόδι ή την ποδοκνημική άρθρωση βρέθηκαν να έχουν υψηλότερη οστική πυκνότητα, και μικρότερο μέγεθος οστών
Ερευνητές από τη Σουηδία ανακάλυψαν ότι μετά την προσαρμογή ως προς τον δείκτη μάζας σώματος, οι ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα στο άκρο πόδι ή την ποδοκνημική άρθρωση που υποβλήθηκαν σε μέτρηση DXA είχαν υψηλότερη οστική πυκνότητα και μικρότερο πλάτος του αυχένα του μηριαίου οστού, σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου.
Οι ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα (ΟΑ) στο άκρο πόδι ή την ποδοκνημική άρθρωση είχαν υψηλότερη οστική πυκνότητα (BMD) και μικρότερο μέγεθος των οστών από το αναμενόμενο με βάση τον δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) τους. Αυτός ο φαινότυπος μπορεί να παρέχει δυσμενείς δυνάμεις κατά μήκος της άρθρωσης και αυτό πιθανά να είναι σημαντικό για την ανάπτυξη της ΟΑ.
Οι ερευνητές μελέτησαν την οστική πυκνότητα και το πλάτος του αυχένα του μηριαίου σε 42 γυναίκες και 19 άνδρες με ιδιοπαθή ΟΑ στο άκρο πόδι ή την ποδοκνημική και τα σύγκριναν με 99 γυναίκες και 82 άνδρες χωρίς ΟΑ. Μετά από προσαρμογή των διαφορών ως προς τον ΔΜΣ, οι ερευνητές έδειξαν ότι οι γυναίκες με ΟΑ στο άκρο πόδι ή την ποδοκνημική είχαν υψηλότερη ολική οστική πυκνότητα (1,14 g/cm2 σε γυναίκες με ΟΑ σύγκριτικά με 1,04 g/cm2 στην ομάδα ελέγχου δηλαδή χωρίς ΟΑ). Το πλάτος στον αυχένα του μηριαίου προσαρμοσμένο ως προς το ΔΜΣ των γυναικών με ΟΑ ήταν 3,37 cm έναντι 3,44 cm των γυναικών της ομάδας ελέγχου. Σύμφωνα με τη μελέτη η ολική οστική πυκνότητα προσαρμοσμένη ως προς τον δείκτη μάζας σώματος ήταν 1,23 g/cm2 στους άνδρες με ΟΑ υψηλότερη δηλαδή συγκριτικά με το 1,16 g/cm2 στους άνδρες, χωρίς ΟΑ. Επιπλέον, το πλάτος στον αυχένα του μηριαίου των ανδρών με ΟΑ ανερχόταν σε 3,75 cm έναντι 3,97 cm των ανδρών στην ομάδα ελέγχου.
Πηγή:
Reference: