Οι συνέπειες των συνοδών παθήσεων στο κόστος νοσηλείας μετά από κάταγμα ισχίου
Οι Nikkel και συν. παρουσιάζουν τα αποτελέσματα μιας αναδρομικής μελέτης με σκοπό την αποσαφήνιση του ρόλου των συνοδών παθήσεων στη διάρκεια και το οικονομικό κόστος της νοσηλείας ασθενών με κάταγμα ισχίου.
Ο πληθυσμός ελέγχου αποτελούταν από 32.440 ασθενείς που νοσηλεύτηκαν για κάταγμα ισχίου σε 1044 νοσοκομεία σε 40 πολιτείες των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του 2007. Οι συμμετέχοντες είχαν ηλικία άνω των 55 ετών και έπασχαν από κλειστό κάταγμα ισχίου, χωρίς συνοδά κατάγματα, το οποίο αντιμετωπίστηκε χειρουργικά είτε με αρθροπλαστική είτε με εσωτερική οστεοσύνθεση. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν για την εξαγωγή των αποτελεσμάτων τους συγκρίσεις με έναν μέσο ασθενή αναφοράς (λευκή γυναίκα, 55 ως 64 ετών, με κάταγμα αυχένος μηριαίου, που αντιμετωπίστηκε με εσωτερική οστεοσύνθεση, χωρίς συνοδές παθήσεις). Το κόστος νοσηλείας για αυτόν τον ασθενή αναφοράς υπολογίστηκε στα 13.805 δολάρια, ενώ η διάρκεια νοσηλείας στις 6 ημέρες. Τα κυριότερα αποτελέσματα της μελέτης είναι τα εξής:
- Οι περισσότεροι ασθενείς ήταν άνω των 75 ετών (79,2%), γυναίκες (72,3%), λευκής φυλής (87,9%).
- 46,1% είχαν δύο ή τρεις συνοδές παθήσεις, ενώ μόλις 4,9% δεν είχαν συνοδές παθήσεις.
- Η πιο συχνή συνοδός πάθηση ήταν η αρτηριακή υπέρταση (67%), ενώ άνω του 20% των ασθενών έπασχαν από αναιμία, διαταραχές των ηλεκτρολυτών και χρόνια πνευμονική νόσο.
- Οι συνοδές παθήσεις που αύξαναν περισσότερο το κόστος νοσηλείας ήταν η απώλεια βάρους/υποθρεψία [κατά 4713 δολάρια (95% C.I. 4109 - 5316 )] και οι διαταραχές της πνευμονικής κυκλοφορίας [κατά 2932 δολάρια (95% C.I. 2399 – 3465)]. Άλλες παθήσεις που αύξαναν το κόστος νοσηλείας πάνω από τα 1000 δολάρια ήταν οι διαταραχές της πήξης του αίματος, η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, οι ηλεκτρολυτικές διαταραχές και η νεφρική ανεπάρκεια.
- Οι συνοδές παθήσεις που αύξαναν περισσότερο τη διάρκεια νοσηλείας ήταν η απώλεια βάρους/υποθρεψία (κατά 2,5 ημέρες), η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (κατά 1,1 ημέρες) και οι διαταραχές της πνευμονικής κυκλοφορίας (κατά 0,9 ημέρες).
- Δεν παρατηρήθηκε συσχέτιση της ηλικίας με τον αριθμό των συνοδών παθήσεων ούτε με τη διάρκεια της νοσηλείας, ενώ παρατηρήθηκε μικρή, αλλά στατιστικά σημαντική, μείωση στο κόστος νοσηλείας με το πέρασμά της.
- Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αρθροπλαστική νοσηλεύτηκαν για μεγαλύτερο διάστημα από αυτούς που υποβλήθηκαν σε εσωτερική οστεοσύνθεση, αν και δε διέφεραν ηλικιακά και σε αριθμό συνοδών παθήσεων [6,4 ημέρες (95% C.I. 6,4 – 6,5) έναντι 6,2 ημερών (95% C.I. 6,1 – 6,2)].
- Αναμονή για τη χειρουργική αντιμετώπιση μεγαλύτερη των τριών ημερών αύξανε το κόστος κατά 5.764 δολάρια (95% C.I. 5.435 – 6.093 δολάρια, p < 0,001).
Οι συγγραφείς καταλήγουν σημειώνοντας ότι η ύπαρξη συγκεκριμένων συνοδών παθήσεων σε καταγματίες ισχίου επηρεάζει σημαντικά τόσο το κόστος όσο και τη διάρκεια της νοσηλείας τους.
Βιβλιογραφία: