Το FRAX υποεκτιμά τον κίνδυνο για κατάγματα ευθραυστότητας

Το εργαλείο υπολογισμού του καταγματικού κινδύνου FRAX του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας υποεκτιμά τον κίνδυνο για κάταγμα ευθραστότητας ανάμεσα σε άτομα ηλικίας μικρότερης των 65 ετών ή αυτών που έχουν θεραπευτεί για ένα μεμονωμένο κάταγμα σύμφωνα με τα αποτελέσματα μελέτης που δημοσιεύτηκε στο Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism.

«Παρόλο που το FRAX είναι ένα βοηθητικό εργαλείο και παρέχει σημαντικές πληροφορίες δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται σαν ο μοναδικός και απόλυτος «χρυσός κανόνας» για τον αν ο ασθενής θα λάβει ή όχι θεραπεία για την οστεοπόρωση» αναφέρει ο ερευνητής Gilles Boire από το Πανεπιστήμιο του Σέρμπρουκ στον Καναδά. «Το FRAX δεν μπορεί να αναγνωρίσει ορισμένους ασθενείς που θα επωφελούνταν από τη θεραπεία ώστε να αποφευχθούν μελλοντικά κατάγματα».

Οι Boire και συν. χρησιμοποιώντας την Καναδική έκδοση του FRAX υπολόγισαν τον καταγματικό κίνδυνο 1.399 ασθενών ηλικίας άνω των 50 ετών που αναγνωρίστηκαν με κάταγμα ευθραυστότητας από τον Ιούνιο 2007 έως το Μαΐου 2012. Ο υπολογισμός των FRAX scores διενεργήθηκε χωρίς τη τιμή της οστικής πυκνότητας τόσο πριν όσο και μετά τη συμπερίληψη του κατάγματος και έγινε καταγραφή των επακόλουθων καταγμάτων στη διάρκεια των 4 ετών του follow-up.

42.7% των ασθενών είχαν υψηλό καταγματικό κίνδυνο πριν να υποστούν κάποιο κάταγμα ενώ το ποσοστό αυτό αυξήθηκε στο 56.4% μετά από το κάταγμα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι άνδρες, κάτω των 65 ετών ή αυτοί που δεν είχαν προηγούμενο κάταγμα, εμφάνιζαν χαμηλό ή μέτριο καταγματικό κίνδυνο πριν υποστούν το αρχικό κάταγμα. Επίσης, οι 108 ασθενείς υπέστησαν εκτός από το αρχικό κάταγμα και επακόλουθα κατάγματα στο διάστημα των 3 ετών του ενδιάμεσου follow-up. Οι ερευνητές βρήκαν ότι η ευαισθησία του FRAX, που υπολογίστηκε μετά από το αρχικό κάταγμα, στο να προβλέψει ένα επιπλέον κάταγμα ήταν 71.3%. Η πρόβλεψη του FRAX για επακόλουθα κατάγματα ήταν χαμηλότερη σε ασθενείς ηλικίας κάτω των 65 ετών και σε αυτούς που δεν είχαν κανένα κάταγμα.

«Τα αυτόματα ή χαμηλής ενέργειας κατάγματα σε άτομα άνω των 50 ετών αποτελούν έναν από του πιο σημαντικούς δείκτες πρόβλεψης των μετέπειτα καταγμάτων. Σχετίζονται με τη μακρόχρονη ανικανότητα των ατόμων και την αυξημένη θνησιμότητα, οπότε αναγνωρίζοντας τα άτομα που βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο για να πάθουν κάποιο κάταγμα-είτε για πρώτη φορά είτε για δεύτερη, τρίτη- θα επιτρέψει μία πιο έγκαιρη και στοχευμένη πρόληψη» αναφέρει ο Boire.

Βιβλιογραφία:                                                 

Roux S. J Clin Endocrinol Metab. 2014;doi: 10.1210/jc.2013-4507.